
اتوبوسرانی پایتخت یک مُد حملونقلی در حال احتضار است. این گزاره یک توصیف احساسی نیست؛ بلکه دستکم سه داده آماری آن را اثبات میکند؛ واقعیتهایی که در یک نگاه کلان، در مورد اتوبوسرانی برونشهری هم صدق میکند و به عنوان عوامل ناکارآمدی اقتصاد حملونقل عمومی درون و برونشهری با این ناوگان قابل طرح است. در حال حاضر تنها 16درصد از هزینه واقعی سفرهای اتوبوسی از طریق بلیتفروشی تامین میشود و بار مالی تامین مابهالتفاوت مربوطه در غیاب دولت، صرفا روی دوش شهرداری تهران است. اما آیا تلاشها برای افزایش تعداد ناوگان، میتواند این مُد محتضر را نجات دهد؟ این گزارش با بررسی مشکلات اقتصاد اتوبوسرانی، راهکار خروج از وضعیت فعلی را ارائه کرده است.